Ana Romaní, poetisa

Preséntovos hoxe a Ana Romaní, escritora e poetisa galega.

Luz Pozo Garza, poetisa.

Luz Pozo
1922, Ribadeo 

Poeta e ensaísta

A súa achega á poesía galega é dunha autenticidade e dunha madurez que poucos lograron consolidar. A transversalidade do discurso vai do intimismo ao compromiso ético. As glosas doutras voces poéticas integradas xa na súa propia voz xeran un macrotexto de, ás veces, marcada transcendencia.

Poema adicado a Luz Pozo.
"A pesares de ser malos tempos...."
A pesares de ser malos tempos para as augas,
agromas dende o transparente Eo.
Frescura de manantal,
espello de escuma branca,
subterráneo remanso de paz.

A pesáres de ser malos tempos para os aires,
levas nas ás campos de estelas
da migratoria libertade.
Viaxeira incansable,
ave de paso.
A pesares de ser malos tempos para a música,
levas na boca un paxaro.
Arpa en Iwerddon,
verdes gaitas paralelas.

A pesares de ser malos tempos para a claridade,
enches de comprensión á ledicia.
Faro de ollos pechados

A pesares de ser malos tempos para a muller.
Gardas o segredo da vida,
Medea en Corinto,
Rosalía en Irlanda.

Porque todos sabemos que eres Luz.
Porque todos sabemos que eres Pozo.
Porque todos sabemos que eres Garza.

A pesares dos tempos que corren.
A pesares dos tempos que fuxen.
M.Pazo

Yolanda Castaño, poetisa.

Seguimos coa presentación de poetas galegos actuais, e hoxe tócalle o turno a Yolanda Castaño e tamén se queredes podedes entrar na súa orixinal páxina web.

Estíbaliz Espinosa, poetisa

Neste ano que empeza tentaremos de preséntar un achegamento á poesía e a literatura galega actual. Encetamos coa coruñesa Estíbaliz Espinosa. Podedes seguir a súa traxectoria dende seu blog "... mmm..."

Poemas de amor III 

SUSPENSE

non sigas lendo. isto é unha trampa.
non vou dicirche que faría canto quixeras
e estamos incriminados nela, ti e máis eu
non vou dicirche que quizais non
e debes seguirme punto por punto ata o final
non vou dicirche que enterrei todas as palabras
estás atrapado agora, e a vida váiselle a este poema
poderás empezalo unha e mil veces e mil e unha veces acabará
da mesma forma
estamos só os dous e ti fasme sentir que todo isto é certo
pero se non é certo, por qué segues aquí
por qué segues
a piques de caer nesta trampa indivisa
na vida que se lle vai a este poema, secamente
faría canto quixeras
quizais non
enterrei todas as palabras
quédanme estas para che dicir que quero
aprender
o teu rostro
de memoria

Outono: "Caen as follas".Poema de Uxío Novoneyra.

Que mellor que o outono para evocar a Uxío Novoneyra que neste fermoso e sinxelo poema : "Caen as follas", nos transmite unha grande sensibilidade. Ilústrase co video do poema musicado por Emilio Cao. 

“Caen as follas…
sinto unha cousa
que se apousa en min e non me toca.

E chove pra que eu soñe, pra que eu soñe,
fala a tarde baixiño.”